Feliks Haertle

Feliks Maria Haertle-urodził się 19 listopada 1893r z matki Elżbiety Haertle z domu Rudloff i ojca Hugona Haertle w Przemęcie.
Naukę rozpoczął w Poniecu jako 6 letnie dziecko, później w gimnazjum w Wąbrzeźnie. W 1912 roku ukończył naukę w gimnazjum realnym. Przez rok przebywał na praktykach u swoich starszych braci w majątku Gryżyce na Śląsku, jednak z uwagi na pogarszający się stan zdrowia ojca wrócił do domu do Drzewiec. W 1914 roku podjął studia rolnicze we Wrocławiu, jednak wybuch I wojny światowej zweryfikował jego plany.
W styczniu 1915 r. został powołany do wojska i wcielony do 50 pułku piechoty w Rawiczu. Po licznych zawirowaniach na początku 1918 r. został wcielony do 47 pułku piechoty obrony krajowej – Landwehry w Głogowie. Dzięki koneksjom rodziny uzyskał dłuższy urlop celem udzielenia ojcu pomocy w czasie żniw oraz prac jesiennych co uchroniło go przed wyjazdem na front. W tym czasie Feliks służył w Biedrusku.
W 1918 roku przyłącza się do Powstania Wielkopolskiego. W czasie potyczek pod Waszkowem ranny zostaje brat Feliksa – Seweryn. Feliks zgłasza się na ochotnika do rozmów z Niemcami, ale przede wszystkim chce się dowiedzieć o los brata. Dowiaduje się, że Seweryn został postrzelony w szyję a o jego dalszym losie zdecyduje sąd wojskowy w Głogowie. Feliks do końca lutego 1919 roku bierze czynny udział w powstaniu.
Wiosną 1919 roku młody Haertle zgłasza się do 1 Pułku Ułanów Wielkopolskich. Zostaje wcielony do II szwadronu w stopniu starszego ułana.  1 Pułk Ułanów Wielkopolskich po wcieleniu do armii polskiej został przemianowany na 15 Pułk Ułanów Poznańskich. 1 sierpnia 1919 roku pułk pod wodzą gen. Andersa wyrusza na front wschodni, a Haertle zostaje wachmistrzem, zastępcą dowódcy plutonu. W grudniu 1919 roku dostaje kilka dni urlopu, który spędza w domu rodzinnym. Wtedy ostatni raz widzi swego ojca Hugona.
W styczniu 1920 roku wyrusza na dwutygodniowy kurs oświatowy do Mińska. W połowie lutego otrzymuje wiadomość o śmierci ojca i z żalem opuszcza front. Nie wraca już na wojnę, gdyż jest zmuszony zając się gospodarstwem. Ojciec czyni go spadkobiercą dwóch dzierżaw – Drzewiec i Czarkowa.
W niedługim czasie samodzielnie doprowadza gospodarstwo do należytego poziomu kładąc główny nacisk na nasiennictwo i plantacje ziemniaków.
Odznacza się także aktywną pracą społeczną. Jest Prezesem Kółka Rolniczego w Poniecu, członkiem Rady Nadzorczej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Rolnik” w Poniecu, członkiem Wielkopolskiego Związku Ziemian.
Po zamążpójściu siostry Marii, zostaje na gospodarstwie tylko z nianią Teklą Jankowską.
W 1922 roku wyjeżdża do Rzymu na Kongres Eucharystyczny. Korzystając z okazji wyjazdu zwiedza Włochy, które robią na nim ogromne wrażenie.

W 1923 roku Feliks poślubia Halszkę Izabellę Szuman, urodzoną 31 sierpnia 1905 roku w Kobylnicy pod Poznaniem. Rodzina Szumanów była właścicielami antykwariatu w Poznaniu. Była tez poważana w kręgach społeczno-politycznych.
Młoda para 16 lipca 1924 roku doczekała się pierworodnego syna – Michała.  21 lutego 1926 roku urodził się kolejny syn – Maciej. Oboje urodzili się w prywatnej klinice w Poznaniu.

W wyniku nieszczęśliwego wypadku w 1925 roku ginie niania Tekla Jankowska. Feliks długo przeżywa jej śmierć, obwiniając się o nią.
Końcem czerwca 1928 roku wygasł kontakt na dzierżawę majątków. Feliks spienięża inwentarz zywy i martwy i opuszcza Drzewce, w których spędził całe dzieciństwo i młodość.
Otrzymawszy pokaźną gotówkę ze sprzedaży inwentarza przeprowadza się do Strzyżewic, pełen nadziei i energii.
Po przybyciu do Strzyżewic w dniu 22 grudnia 1929 roku rodzi się ostatni syn – Marek.

 

CDN

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s